Niedoskonała

Zastanawiasz się gdzie się znajdujesz ? Jaki jest Twój cel ? W którą stronę powinnaś pójść ? Wszystko co miało być banalnie proste okazuje się strasznie trudne… Masz wrażenie, że każdy Twój ruch, gest, każda mina czy czyn, jest oceniane ? Ty, jako człowiek, jesteś poddawany ocenie- dobro w Tobie jest czy zło?
Jak długo jeszcze to zniesiesz ? jak wiele już przeszłaś ? Jak długo będziesz walczyła z myślami, emocjami, problemami ? Ile razy zastanawiasz się czy coś wypada czy nie , czy coś można Tobie zrobić czy wręcz przeciwnie ?
Sama jesteś sobie arbitrem ! Jesteś dla siebie surowa, bezkompromisowa i tym samym arcygroźna. Tak bardzo boimy się mówić i pisać o uczuciach, emocjach… o tym co w nas jest. Chowamy to wszystko do szafy, której za chwilę nie uda się zamknąć i wszystko się rozsypie , a my będziemy zmuszeni przejść przez złe chwile, poprzez wspomnienia, raz jeszcze.
Pamiętajmy! Rozmowa i emocje to nieodłącznym element naszego życia, to coś co scala, co sprawia, że życie jest łatwiejsze, pełniejsze, choć emocje nie zawsze są miłe i niekoniecznie proste do nazwania.
Nikt z nas nie lubi być poddawany ocenie, pozytywnej czy tej negatywnej. Szukamy siebie w tym dziwnym świecie tonąc w potrzebach innych osób. Wtedy właśnie przychodzi rozczarowanie i ból- dlaczego planowaliśmy coś a nie udało się tego osiągnąć ? Nie walczymy o siebie, o swoje marzenia .
Ile razy poddałaś krytyce innych ? A ile razy w tym samym momencie zastanowiłaś się czy może Ty też miałaś wpływ na rozszerzający się hejt na tej osobie ?
Siła – słabość, lęk- pewność siebie , niewygoda- komfort, wiara i jej brak… Odczuwamy smutek i strach , bo nie potrafimy okazywać emocji, bo boimy się , że zostaniemy ocenieni, porzucasz gniew i słabość bo przecież musisz być silna i spokojna. NIEPRAWDA ! Jesteś człowiekiem, masz prawo do emocji, ekspresji swoich odczuć i myśli. Możesz odczuwać wszystko. Nie możemy się pogubić w tym stosie chaosu, w bałaganie, który jest a poprzez to unikać siebie, tracić siebie.
Możemy traktować siebie samych bardzo chłodno, nie myśleć nad tym co się czuje, wyuczyć w sobie model bezduszności, możemy nie spoglądać w lustro, nie rozważać nad miłością, nie zastanawiać się o tym co nas boli i co sprawiło nam przykrość… Dojdzie wtedy do momentu gdzie będziemy mieli pretensje do świata, że nas nie wspiera, w tym, żebyśmy myśleli o sobie. To my, pozwalając sobie na emocje dajemy sobie szanse na życie, na realizację planów.
Nie ma idealnych ludzi, nie ma życia bezproblemowego. Nie istnieje niewidzialna moc , która nas dostrzeże nas kiedy my sami jesteśmy nijacy.
Ktoś mnie upuścił, z wielkim impetem uderzyłam o podłoże, rozbiłam się na drobne kawałki. Nie mogę teraz liczyć na to, że ktoś się znajdzie i mnie z tych kawałków poskłada, że będę dla kogoś, w takim stanie, priorytetem. Jeśli zgubisz się w lesie, nie możesz przecież mieć poczucia, że ktoś inny ma obowiązek czuwania nad Tobą i szukania Cię .
To Twoje życie, Ty musisz umieć okazywać emocje, słabnąć , odchodzić, płakać i wybierać , niejednokrotnie próbując być silniejsza niż w rzeczywistości jesteś.
Życie masz jedno, nie marnuj go. Nie zastanawiaj się nad tym, czy wypada coś Ci zrobić czy nie, nie zmieniaj się dla kogoś.
Nikt Tobie nie da narzędzi do przejścia przez życie bez poturbowań, nie dostaniesz mapy z wyznaczonym szlakiem , którym masz podążać przez cały czas .Nikt Tobie się nie ukłoni , nie podziękuję, że jesteś nad wyraz silniejsza, że pokonujesz swoje słabości, nikt nie będzie pisał o tym poematów, więc pozwól sobie na bycie sobą, tą Niedoskonałą Osobą , z emocjami…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *